مبارزه برای خواستهای دموکراتیک حتی در زندان؟

منصور امان

یک روز پس از آنکه دستگاه قضایی جمهوری اسلامی زیر فشار بازتاب گُسترده اعتصاب غذای زندانیان سیاسی، بابک بُردبار، خبرنگار عکاس را رها ساخت، 16 زندانیان سیاسی اعتصابی اعلام کردند که تا رسیدن به همه خواسته هایشان به اعتصاب غذا ادامه خواهند داد. آزادی فوری آقای بُردبار یکی از پنج خواسته آنها بود.

در همین حال چنین می نماید که مسوولان امنیتی رژیم ولایت به فقیه در برابر پُشتیبانی همه جانبه داخلی و بین المللی کوشندگان سیاسی از حرکت اعتراضی زندانیان و موج همبستگی با آنها غافلگیر و سردرگُم شده اند و به دُرُستی نمی دانند چگونه باید برخورد خویش را تنظیم کنند.

این امر را بیش از همه بی نتیجه ماندن راهکار بالا بُردن مدار سرکوب در خارج و داخل زندان به عُنوان نُسخه درهم شکستن اعتراض زندانیان و جلوگیری از گُسترش تحرُکات اجتماعی پیرامون آن مُدلل می کند. انتقال زندانیان اعتصابی به انفرادی و قطع ارتباط آنها با خانواده از یک سو و تهدید بستگان زندانیان به سکوت و عدم ارتباط با رسانه های مُستقل از سوی دیگر، روشهایی است که دستگاه سرکوب امنیتی – قضایی به گونه ناکامی به آزمون گذاشته است.

احضار دوباره آقای بُردبار به دادسرای اوین که تنها ساعاتی پس از آزادی وی صوت گرفت، نشانگر این واقعیت است که دستگاه مزبور به طور لحظه ای و با نبض گیری از رویدادهای مُرتبط، اقدامات خود را شکل داده و به دست اجرا می گذارد. این امر، ضرورت و اهمیت ادامه ی مُبارزه و مُقاومت زندانیان، خانواده ها و پُشتیبانان از طریق پافشاری بر خواسته های طرح گردیده از سوی اعتصابیون را یادآوری می کند.

نگاه کوتاهی به خواسته های مزبور که در مرکز آنها برچیده شدن رژیم سرکوب سیستماتیک در زندانها و رعایت حُقوق زندانیان قرار گرفته، می تواند نشان بدهدکه سیاستی که گاه از سر مصلحت جویی یا دلسوزی ریاکارانه و گاه از موضع انسان دوستی بد فهم شده، زندانیان را به پایان دادن به حرکت اعتراضی خود دعوت می کند، تا چه اندازه نادُرُست و برای تلاش در جهت حفاظت از سلامت فیزیکی و روانی و شرافت انسانی زندانیان و کُند کردن تیغی که علیه همه اینها از نیام بیرون کشیده شده، تا چه اندازه زیانبار است.

مُستقل از این، هیچکس بیشتر از کسانی که تاکتیک مُعینی را برای مبارزه برمی گزینند و در عمل به کار می بندند، صلاحیت تعیین چگونگی کاربست و تشخیص دامنه استفاده از آن را ندارد.

موثر و واقعی ترین شیوه همدردی و پُشتیبانی از زندانیان، اعتراض فعال به سیستم جهنمی زندانهای آقای خامنه ای به هر شکل مُمکن و کوشش بی قید وشرط در جهت گُسترش مُبارزه علیه آن به سطح جامعه است.

/ 0 نظر / 14 بازدید